Share

Ένα νέο Ραιχ;

Το 1939, η Χιτλερική Γερμάνια ξεκίνησε εδαφικές κατακτήσεις για να εκμεταλλευτεί την γεωπολιτική , γεωστρατηγική και γεωοικονομική δυνατότητα των τότε χώρων της Ευρωπαϊκής ηπείρου με την ιστορία να την κατατάσσει στις πιο μαύρες σελίδες της.

Μετά την ήττα του ναζισμού από τους συμμάχους και την συνθήκη που αφαίρεσε το δικαίωμα στη Γερμάνια να έχει στρατό, οι απόστολοι της Γερμανίας στη χώρα μας δεν είναι πια ο Μουσολίνι και ο στρατός της Ιταλίας, αλλά οι οικονομολόγοι, που είχαν τις ίδιες απαιτήσεις, με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες απειλές: «Καταστροφή, φτώχεια, πόλεμος, θάνατος αν δεν μας ακούσετε εμάς που θέλουμε το καλό σας!».

Η πρόταση τους τότε ήταν απλή, «γίνε προτεκτοράτο, άσε με να χρησιμοποιήσω την γεωστρατηγική θέση της χώρας σου, άσε τα στρατεύματα του Άξονα να περάσουν από το έδαφος σου και βοήθησε οικονομικά τον Άξονα».

Η σημερινή πρόταση είναι πιο πολύπλοκη, δεν υπάρχει «βάρβαρος» στρατός και πόλεμος, αλλά ζητούν ακριβώς τα ίδια, με συνέπεια το τι θα πάθεις αν δεν αποδεχθείς αυτό που προτείνει η γερμανική μηχανή. Δέξου την πρόταση αλλιώς ξανά πεινά, δυστυχία, μέχρι και εμφύλιο πόλεμο, ή ακόμα και εξωτερική απειλή από κάποια γειτονική χώρα, μετά από την απομάκρυνση σου από το ευρώ που θα επιφέρει την στρατιωτική σου αδυναμία.

«Γεωστατικά, μείνε το μεταναστευτικό ανάχωμα τους απέναντι Μέση Ανατολή».
«Γεωπολιτικά σταθεροποίησε την επικράτεια τους στο Αιγαίο».
«Γεωοικονομικά δώσε τους φυσικούς σου πόρους».

Για ακόμη μια φορά η Ελλάδα πρέπει να υποστεί της συνέπειες όχι μόνο των πράξεων της , που δε διαφωνώ ότι είναι πολλές, αλλά και την ανάλγητη στάση των «εταίρων» της. Η χώρα, μαζί με την Ευρώπη και τον δυτικό πολιτισμό, βυθίζονται ξανά σε νέες μαύρες σελίδες για την ανθρωπότητα.

Η αδιαφορία για τα δεινά του ανθρώπου, που κάποτε ήταν μόνο για τις χώρες εκτός των συνόρων της δύσης, έφθασε να είναι μέσα στον σκληρό πυρήνα της. Με χαρακτηριστική ευκολία, ακούμε αναλυτές και επιστήμονες στα ΜΜΕ να βεβαιώνουν για δείκτες που ξεπερνούν εκείνους τους τραγικούς δείκτες προ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, μια ολόκληρη ανθρωπότητα ξανά παγωμένη, ανίκανη να κάνει το οτιδήποτε, ακούει για τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, μη μπορώντας να αντιδράσει, καθώς βρίσκεται στην δίνη των ορέξεων «κάποιων».

Είναι ώρα για επανάσταση ή είναι ώρα για συμβιβασμό;

Leave a Comment