Share

Χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ…

Από την μέρα που δημιουργήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν φωνές που σημείωναν στους λαούς της ότι το ευρωπαϊκό όνειρο θα είναι συγχρόνως και ο τάφος των ίδιων των λαών. Οικονομικές αναλύσεις, βιβλιογραφία, διαλέξεις, συνεντεύξεις και αναλύσεις εδώ και 60 χρόνια ενημέρωναν τους λαούς της Ευρώπης για την εθνική, κοινωνική και οικονομική καταστροφή, όλες όμως παρέμεναν πνιγμένες από προοδευτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, κολεκτίβες και ιδρύματα.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο δια ταύτα, μία Ευρώπη παραδομένη στην κοινωνική ελευθεριότητα και στον οικονομικό φιλελευθερισμό. Κι όμως αυτά δεν ήταν αρκετά για να δημιουργήσουν το κλίμα που θα έφερνε την καταστροφή της Ε.Ε. . Τότε όμως, στην ανεξέλεγκτη πολιτισμική πορεία, πήραν την δική τους θέση οι  μετανεωτερικές και κατασκευαστικές ιδεολογίες της «προόδου» και της «ανεκτικότητας», που με την ναρκισσιστική «ανωτερότητα», την καταπιεστική νομοθέτηση των ιδεολογιών τους, και την διαχωριστική ρητορική τους κατάφεραν αυτό που 60 χρόνια αναλύσεων δεν κατάφεραν να αποδείξουν οι αρνητές του ευρωπαϊκού «ονείρου».

Μέσα σε 20 χρόνια κατάφεραν να βγάλουν τον εθνισμό και δυστυχώς σε κάποιες περιπτώσεις τον εθνικισμό στους λαούς της Ευρώπης, και την ραγδαία αύξηση των ευρωσκεπτικιστών πολιτικών όπου με πρώτο παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται να ακολουθούν από πίσω, η Ιταλία, η Ουγγαρία και η Πολωνία και σε δεύτερο χρόνο η Γαλλία, η Σουηδία και η Ισπανία.

Για τους αρνητές του ευρωπαϊκού ονείρου είναι μία αναπάντεχη έκπληξη. Όλα αυτά τα οποία προειδοποιούσαν ότι θα έρθουν στους λαούς της Ευρώπης σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, τελικά ήταν αυτά τα ίδια που θα έκαναν τους λαούς να ξυπνήσουν από τον εφιάλτη πια που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση και θα ζητήσουν την ελευθερία τους πίσω σε όλα τα επίπεδα. Η ακραία επίθεση των μετανεωτερικών ιδεολογιών ήταν τον έναυσμα για να καταλάβουν οι λαοί της Ευρώπης αυτό που πολύ εύστοχα είχε πει ο Πολυζωίδης : «Η έννοια του Δικαίου είναι σχετική. Από τόπο σε τόπο αλλάζει.  Το Δίκαιο για να γίνει Δίκαιο έχει ανάγκη από Ιθαγένεια. Από Εθνισμό».

Έτσι λοιπόν μια συλλογική ταυτότητα, μια κοινωνία, ορίζει τους δικούς της ηθικούς και αξιακούς νόμους, και βέβαια ενστερνίζεται και εισάγει από άλλες ταυτότητες, νόμους που θεωρεί ότι είναι αξιόλογοι και σύμφωνοι με τον κώδικα ηθικής και τα πρωτόκολλα της κοινωνίας. Αυτοί οι νόμοι, σε αντίθεση με τους νόμους της μετανεωτερικής ιδεολογίας, δεν γίνονται νόμοι του κράτους, αλλά άγραφοι νόμοι της κοινωνίας, χωρίς πίεση, χωρίς ναρκισσισμό, χωρίς ρητορική μίσους και διαχωρισμού της κοινωνίας, αλλά ως μία φυσική εξέλιξη του κοινωνικού «είναι».

Γι’ αυτό λοιπόν να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτές τις ιδεολογίες και τους υποστηρικτές τους, που λείαναν τον δρόμο για να ξαναγεννηθεί από της στάχτες της η ιδέα των εθνών, μια ιδέα παρεξηγημένη από ακροαριστερές και ακροδεξιές ιδεολογίες που το μόνο κοινό που έχουν είναι την αλλοτρίωση πάσας εθνολογικής πραγματικότητας

Leave a Comment