Share

Ταυτότητες, θρησκευτικά και ανθρώπινα δικαιώματα.

Στις 8 Μαΐου 2000 σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία ο Υπουργός Δικαιοσύνης Μιχαήλ Σταθόπουλος ανακοίνωσε ότι η υποχρεωτική αναγραφή του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες ήταν αντίθετη με το νόμο 2472/1997 για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Είχε προηγηθεί η Ευρωπαϊκή οδηγία Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ( 95/46/EC ) η οποία στην Ελλάδα πέρασε ως νομοθεσία με τον συγκεκριμένο νόμο (2472/1997), όπου ορίζεται σαφώς στο άρθρο 2 ότι το θρήσκευμα είναι προσωπικό δεδομένο. Η Εκκλησία της Ελλάδος αντιτάχθηκε αμέσως στην αφαίρεση του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες.
Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης ανακοίνωσε στις 17 Ιουλίου ότι το θρήσκευμα θα αφαιρεθεί από τις νέες ταυτότητες. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2000 η Εκκλησία ξεκίνησε συλλογή υπογραφών στις ενορίες της με αίτημα την διενέργεια δημοψηφίσματος. Η συλλογή υπογραφών ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2001, συγκεντρώνοντας περισσότερες από 3 εκατομμύρια υπογραφές. Στις 29 Αυγούστου 2001 ο Αρχιεπίσκοπος παρέδωσε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο τις υπογραφές, αυτός όμως τις αρνήθηκε δηλώνοντας πως όλοι έχουν υποχρέωση να συμμορφώνονται με τους νόμους του Κράτους.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι απαγορεύεται η υποχρεωτική αναγραφή του θρησκεύματος στις Αστυνομικές Ταυτότητες, ενώ η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αντιτάχθηκε και στην προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος με την προσθήκη των γραμμάτων “ΧΟ” δίπλα στην υπογραφή του κατόχου. Τη νομιμότητα της συλλογής υπογραφών αμφισβήτησε εξάλλου ο Υπουργός Δικαιοσύνης Μιχαήλ Σταθόπουλος.

Περνώντας στο σήμερα οι τωρινές κυβερνήσεις καταστρατηγούν το μάθημα των θρησκευτικών και δημιουργούν ένα νέο μάθημα μη ομολογιακό, στο οποίο η εκκλησία και η ιεραρχία της δεν έχουν δικαίωμα στην γραφή του, και παρά όλων των αντιδράσεων λαού και κλήρου το μάθημα μπαίνει στις σχολικές αίθουσες. Με τελευταία αποτελέσματα οι γονείς, οι οποίοι νιώθουν ότι το μάθημα είναι απαράδεκτο, να στέλνουν πίσω στο υπουργείο τα εγχειρίδια που παρέλαβαν, ζητώντας απαλλαγή των παιδιών τους από το μάθημα, με την αφοπλιστική απάντηση του υπουργείου ότι ο μόνος τρόπος να πάρει κάποιος νόμιμα απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών είναι να δηλώσει ότι δεν είναι ορθόδοξος χριστιανός.
Όλα αυτά ενώ το μάθημα είναι μη ομολογιακό και το να δηλώνεις το θρήσκευμα σου είναι κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συγχρόνως απαγορεύουν την προσευχή και αφαιρούν τις εικόνες από σχολικές αίθουσες και υπηρεσίες όπως δικαστήρια και νοσοκομεία.

Την ίδια ώρα οι υπόλοιπες μειονοτικές χριστιανικές ομολογίες και θρησκείες στην Ελλάδα σύμφωνα με την ΦΕΚ επιτρέπεται να έχουν δικούς τους θεολόγους καθηγητές και δικά τους εγχειρίδια και φυσικά την καθιερωμένη προσευχή τους.
Το επόμενο βήμα, όπως φωνάζει η κυβέρνηση καθημερινά πριν ακόμα γίνει κυβέρνηση κιόλας, είναι η αναθεώρηση του συντάγματος και ειδικά στο θέμα της ορκωμοσίας της βουλής στην Αγία Τριάδα, και γενικά τον διαχωρισμό της εκκλησίας από την κοινωνία, από της ένοπλες δυνάμεις, την βουλή ,τα δικαστήρια, τα σχολεία και οποιαδήποτε σχέση έχει να κάνει με την παρουσία της εκκλησίας θεσμικά στα κοινά του έθνους.
Την ίδια ώρα το ελληνικό κράτος ανοίγει τζαμιά ,και το κάνει από τον προϋπολογισμό του κράτους αντίθετα από ότι ξέραμε μέχρι σήμερα.

Αρχίζει να φαίνεται ότι όλοι έχουν δικαιώματα σε αυτό το κράτος εκτός από το κραταιό μέρος των πολιτών του, ένα έθνος καταπιέζεται θρησκευτικά και εθνικά στον φόβο ότι θα πληγωθεί κάποια μειονότητα, φτάσαμε στο σημείο να προσβάλει ο ένας τον άλλο απλά επειδή είναι διαφορετικός. Είναι πολύ δύσκολο και παράλογο για τους κυβερνήτες μας και τους υποστηρικτές τους να συνυπάρχει ο καθένας με τις ιδιαιτερότητες του, και για αυτό το λόγο θα πρέπει να κάνουν πίσω κάποιοι, και στην προκειμένη περίπτωση οι ίδιοι οι χριστιανοί καθώς έίναι οι μόνοι που δεν χτίζουν ναούς με τα λεφτά του κράτους τους, οι μόνοι που δεν μπορούν να προσευχηθούν και οι μόνοι που δεν μπορούν να γράψουν το δικό τους θρησκευτικό βιβλίο.

Και όλα αυτά να συνοδεύονται από διαθέσεις και εκφράσεις τύπου Φίλη περί του “κακού που έκανε η εκκλησία στο έθνος” και περί “ταλιμπάν ορθοδοξίας” του προέδρου της ελληνικής βουλής κ. Βούτση. Η αποχριστιανοποίηση του έθνους έχει χρόνια που έχει αρχίσει και οι εργάτες μπορεί να αλλάζουν πρόσωπα αλλά μένουν άκρως δραστήριοι,με μία ιεραρχία αποδυναμωμένη και συγκαταβατική. Ο λαός έχει μείνει δυστυχώς έρμαιο των επί δεκαετιών κάκιστων πολιτικών επιλογών του τοποθετώντας το σε πνευματικό και ιστορικό λήθαργο.

Leave a Comment