Share

Σαν σήμερα το πραξικόπημα του Αττίλα στην Κύπρο

Καταρχήν πριν ξεκινήσουμε να πούμε οτιδήποτε για το πραξικόπημα να πούμε δυο λόγια για την κατάσταση της Κύπρου τότε αλλά και πριν το πραξικόπημα. Η Κύπρος είναι ένα νησί το οποίο από τα αρχαία χρόνια είχε πολλές πληθυσμιακές και καθεστωτικές αλλαγές ,από αρχαία ελληνική πόλη κράτος ,σε πέρσες ,ρωμαίους, βυζαντινούς ,Οθωμανούς μέχρι και την βρετανική αποικιοκρατία για την οποία η ΕΟΚΑ ξεκίνησε την επανάσταση το 1955 και έληξε με την απελευθέρωση της Κύπρου το 1959 με δικοινοτικό καθεστώς κάτι που έφερε και τις τουρκικές δυνάμεις στην περιοχή ως εγγυητές ασφαλείας για τους Τουρκοκύπριους ,σε όλη αυτήν την πορεία το ελληνικό στοιχειό ήταν πάντα παρών και δεν εξέλειψε ποτέ.

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ήταν ο ηγέτης της Κύπρου μετά την απελευθέρωση από τους Βρετανούς, ο όποιος τασσόταν υπέρ της ενώσεως με την Ελλάδα αλλά πάντα στη βάση των συνομιλιών με ειρηνικό τρόπο, όπως εργαζόταν και η Ελλάδα που τότε είχε βασιλεία και κυβέρνηση Καραμανλή. Μετά απο πολυάριθμες συναντήσεις με ξένους ήγέτες και οργανισμούς ο Μακάριος εκπλήττει την Αθηνά με στροφή 180 μοιρών και παύει να είναι ενωτικός , και η στάση του αυτή δεν αλλάζει, παρά την θέληση της Ελλάδος, μέχρι και στα χρόνια της δικτατορίας. Οι λόγοι είναι άγνωστοι, οι απόψεις πολλές, κάποιοι λένε ότι είναι προδότης άλλοι πάλι ότι απειλήθηκε με πόλεμο από την Τουρκία κτλ.

 

 

Και κάπου εδώ φτάνουμε στο πραξικόπημα, την περίοδο της προεδρίας του Ιωαννίδη (Χούντα),εν μέσω αναταραχών από εθνκιστικές ομάδες Ελλήνων και Τούρκων και μετά από αρκετές απόπειρες δολοφονίας του Μακαρίου, οι υπηρεσίες της Κύπρου ανακαλύπτουν έγγραφα από ομάδες ελλήνων αξιωματικών που υπήρχαν σε Κύπρο και Ελλάδα ,οι οποίες σχεδίαζαν την ανατροπή του καθώς τον θεωρούσαν υπαίτιο για την μη ένωση Ελλάδος – Κύπρου, και έτσι απαιτεί ο Μακάριος από την Αθηνά να αποσύρει αυτές τις ομάδες των αξιωματικών από το νησί.

Τότε η Αθηνά βλέποντας ότι αυτή ίσως να είναι η μοναδική ευκαιρία να γίνει η ανατροπή ,κάνει πραξικόπημα εναντίον του Μακάριου με στρατό βομβαρδίζοντας  το προεδρικό δημιουργώντας αναταραχές στο νησί και κοστίζοντας 400 νεκρούς και αναγκάζοντας τον Μακάριο να φύγει από το νησί.

Η Τουρκία αναγνωρίζοντας ότι αυτή είναι μια απόπειρα ένωσης Ελλάδος – Κύπρου με την βία και βλέποντας την χαόδη κατάσταση στο νησί βρίσκει την ευκαιρία και εισβάλει στην βόρεια Κύπρο ώστε να προστατεύσει τον άμαχο τουρκοκυπριακό πληθυσμό, και έκτοτε είναι εκεί με αυτό το πρόσχημα. Το ημερολόγιο τότε έγραφε 20 Ιουλίου 1974.

Αργότερα ακλούθησαν αναταραχές με εθνικιστικές επιχειρήσεις εκατέρωθεν, δεύτερη εισβολή Αττίλα, δηλώσεις από Κύπρο, Τουρκία και Ελλάδα, τον ΟΗΕ να προειδοποιεί τις δυο χώρες για επερχόμενο πόλεμο ,την Βρετανία να τρίβει τα χέρια της και πάει λέγοντας και κάπου εδώ φτάνουμε στο «η Κύπρος κείται μακράν» του Καραμανλή.

Το πρόβλημα αυτό φτάνει μέχρι το σήμερα με διάφορες απόψεις, κάποιοι κατηγορούν τον Μακάριο, άλλοι το καθεστώς της Χούντας, άλλοι τους έξω κι άλλοι τους μέσα ,κι άλλοι όλους και δυστυχώς πολλοί δεν έχουν ιδέα τι έχει γίνει γενικώς. Ίσως να είναι η πιο απλή και γρήγορη εξιστόρηση του πραξικοπήματος στην Κύπρο για αρχάριους, βεβαία δεν θα έπρεπε ποτέ να γραφτεί ένα τέτοιο αστείο άρθρο, αλλά με μια απλή ερώτηση στους γύρω σας «τι έγινε στην Κύπρο;» δυστυχώς η απάντηση το κάνει αναγκαίο.

Στο δια ταύτα το ζήτημα είναι ένα, και είναι απλό, το αν η Τούρκοι είναι καλοί ή κακοί δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί καθόλου, αλλά το γεγονός ότι όσο κι αν οι δυο λαοί ήθελαν την ένωση, δυστυχώς υπήρχαν πρόσωπα και μηχανισμοί που δεν επέτρεψαν ποτέ αυτή την ένωση, είτε από συμφέροντα είτε από ανικανότητα και πώρωση, και σε αυτό έβαλαν και σημερινά κόμματα το χεράκι τους, όποτε λέξεις όπως εθνάρχης, ηγέτης, προδότης και διάφορα αλλά για παπανδρέιδες, καραμανλίδες και χούντες καλό θα είναι να ρίχνουμε μια ματιά στην ιστορία πριν τις χρησιμοποιήσουμε.

Υ.Γ. “Δεν Ξεχνω”,για να ξεχάσεις πρέπει να μάθεις πρώτα.

 

 

Leave a Comment