Share

Ούτε τα πολυαγαπημένα μας λεφτά…

Για πολλά πράγματα μπορούμε να κατηγορήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως υποκρισία, αυταρχισμό, βία όχι όμως για ψέματα. Σοκάρεστε; Ναι, για ψέματα δεν μπορούμε, και είναι απλό, και σε πολιτικό αλλά και σε νομικό πλαίσιο. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι είχε «αντιμνημονιακές αυταπάτες» και δήλωσε ρητά ότι αν βγει κυβέρνηση θα εφαρμόσει μνημόνιο. Αφού λοιπόν ο Έλληνας ψηφοφόρος του έδωσε αυτή την ευκαιρία, έκτοτε το έχει τηρήσει κατά γράμμα όσο καμία άλλη κυβέρνηση τα τελευταία 8 χρόνια!!!

Τώρα όσο αναφορά τις πολιτισμικές του ιδεολογίες, προεκλογικά και γενικά από την σύσταση του κόμματος, υποστήριζε καθαρά και ξάστερα όλες τις νέες «πολυπολιτισμικές» και «αντιρατσιστικές» θεωρίες της δύσης. Για τους ομοφυλόφιλους υποστήριζε τον γάμο αλλά και την υιοθεσία παιδιών, για την εκκλησία υποστήριζε σταθερά τον διαχωρισμό εκκλησία – κράτους, για την μετανάστευση υποστήριζε την ελεύθερη είσοδο μεταναστών στην χώρα, για τα εθνικά είχε και έχει αμέτρητους αγώνες υπέρ των τούρκων της Θράκης, της «μακεδονικότητας» των Σκοπίων και υπέρ της Τσαμουριάς της βορείου ηπείρου. Όχι κρυφά, αλλά σε κάθε ευκαιρία τηλεοπτική, άρθρο, βιβλίο, συνέδριο κτλ.

Παρόλα αυτά, ο ελληνικός λαός τους ψήφισε, και ο λόγος που τους ψήφισε τον Ιανουάριο του 2015 ήταν ξεκάθαρα η οικονομική επανάσταση που του έταξε ο ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην μέγγενη της Ευρώπης. Για να το πούμε λαϊκά,  ο ελληνικός λαός έβαλε σε δεύτερη μοίρα την εθνική, κοινωνική και πολιτισμική του παράδοση για την τσέπη του. Κάποιοι θα πουν δεν ήξερα, κάποιοι δεν πίστευα, και ίσως εδώ κάποιος να καταλάβαινε και να δικαιολογούσε αυτήν την επιλογή, όχι εγώ πάντως, βλέπεις η πολυαγαπημένη μας δημοκρατία δεν γνωρίζει από δεν ήξερα, δεν άκουγα, δεν έβλεπα, η δημοκρατία απαιτεί ωριμότητα, κάλος και αρετή.

Αργότερα στο δημοψήφισμα του καλοκαιριού του 2015 μία μερίδα του ελληνικού λαού ψήφισε όχι στο μνημόνιο γνωρίζοντας ότι θα χάσει όλη την περιουσία του αλλά θα κερδίσει πίσω την Ελλάδα του. Μία άλλη μερίδα ψήφισε πάλι όχι αλλά πιστεύοντας στις «αυταπάτες» που του έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα αλλάξει την Ελλάδα, την Ευρώπη, τις αγορές και γενικά όλο τον κόσμο και έτσι θα συνέχιζε να ζει όπως ζούσε, “πασοκικά”, πριν τα μνημόνια.

Περνώντας όμως στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 παραμένει ανεξήγητο το γιατί ο ελληνικός λαός επέλεξε τον ΣΥΡΙΖΑ, από την στιγμή που του δήλωσε ρητά και ξεκάθαρα ότι θα εφαρμόσει μνημόνιο. Ο μόνος υποτιθέμενος λόγος που υπήρχε ώστε να ψηφίσει κανείς ΣΥΡΙΖΑ, ο οικονομικός, χάθηκε και αυτός, και ο ελληνικός λαός έμεινε με ένα κόμμα στην εξουσία που μισεί κάθε τι ελληνικό, κάθε τι θρησκευτικό, κάθε τι παραδοσιακό και συγχρόνως με μια μνημονιακή πολιτική.

Κάθε τόσο κατηγορείτε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι άλλα έλεγε και άλλα κάνει, ενώ στην πραγματικότητα κάνει αυτό που ακριβώς έλεγε. Οικονομικά παραδέχτηκε ότι είχε αυταπάτες και θα μας ταράξει στα πλεονάσματα και τους φόρους, μεταναστευτικά έλεγε εξ’ αρχής ότι πρέπει να ανοίξουμε  τα σύνορα, εθνικά εξ’ αρχής  υποστήριζε πάντα αυτούς που μας πολεμούσαν, και θρησκευτικά το ίδιο.

Το κατηγόριο αυτό είναι περιφανέστατα η επιμονή των ελλήνων στην παιδικότητα, είναι η ομολογουμένη άρνηση των τελευταίων δεκαετιών να δούμε ότι η ευκολία στις επιλογές μας, ο πνευματικός μας κατήφορος , και ο στρουθοκαμηλισμός μας απέναντι στις υποχρεώσεις της δημοκρατίας είναι η συνέπεια και η Νέμεσις που έφερε την σημερινή κατάσταση στην χώρα. Και η αδιαφιλονίκητη απόδειξη είναι η εκλογική επιλογή του Σεπτεμβρίου του 2015, μία επιλογή παιδική, εύκολη, δώσαμε τα πάντα και όλο το «είναι» μας, και πίσω δεν πήραμε τίποτε. Ούτε τα πολυαγαπημένα μας λεφτά… Και χάσαμε μέσα στην πολιτική μας ανωριμότητα  τις περιουσίες μας, χάσαμε μέσα στον ωχαδερφισμό τον κοινωνικό ιστό μας, χάσαμε μέσα στην κομματική πώρωση την συλλογική μας παράδοση, την Μακεδονία, την Θράκη, τα νησιά και γενικά την Ελλάδα ως τόπο, ως έννοια…

Μέσα στον γενικό χαρακτηρισμό της εποχής ως παρακμιακή, η επιλογή αυτή θα είναι μια σπαζοκεφαλιά για τους ιστορικούς του αύριο. Οι παλαιές κομματικές επιλογές είχαν πάντα μια ερμηνεία, άλλοτε εθνική, άλλοτε ιδιοτελής και κομματική, άλλοτε οικονομική, τώρα καταφέραμε να κάνουμε μία επιλογή που δεν έχει κανένα χαρακτηριστικό άλλο παρά την βλακώδη  άγνοια, την ανωριμότητα και τον ωχαδερφισμό, και το χειρότερο από όλα, δεν το αποδεχτήκαμε ακόμα…

Leave a Comment