Share

Οι μύθοι της γενετικής παραλλαγής των Ελλήνων.

Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορεί μία παραφιλολογία περί του DNA των σημερινών Ελλήνων, η οποία αναφέρει ότι απέχει από το DNA των αρχαίων, καθώς ήταν αδύνατον να μείνει απαράλλαχτό δια μέσω των αιώνων. Οι συγκεκριμένοι αναθεωρητές δίνουν ειδική βάση στην θεωρία του Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράυερ και στα 400-500 χρόνια σκλαβιάς που δέχθηκε το έθνος μας από την Οθωμανική αυτοκρατορία.

Ασφαλώς οι έρευνες που ακολούθησαν δειγματοληπτικά από διάφορα πανεπιστήμια του εσωτερικού αλλά και του εξωτερικού καταρρίπτουν τέτοιες θεωρίες. Τελευταίο παράδειγμα είναι η έρευνα με τίτλο «Genetics of the Peloponnesian populations and the theory of extinction of the medieval Peloponnesian Greeks» από διεθνούς ομάδας επιστημόνων, με ερευνητές από ιδρύματα σε ΗΠΑ, Ελλάδα και Λίβανο. Όπως επίσης και η αρχαιογενετική μελέτη, με επικεφαλής δύο Έλληνες γενετιστές του εξωτερικού, τον Ιωσήφ Λαζαρίδη του Τμήματος Γενετικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ της Βοστώνης και τον Γιώργο Σταματογιαννόπουλο του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Nature”, εστίασε στην εποχή του Χαλκού (3η-2η χιλιετία π.Χ.).

Το ζήτημα όμως δεν είναι μόνο γενετικό αλλά και ιστορικό. Όποιος επικαλείται την Οθωμανική αυτοκρατορία για την παραλλαγή του DNA των Ελλήνων, εν ολίγης δεν γνωρίζει για τι μιλάει. Το μόνο μέγεθος που προφανώς αναγνωρίζει είναι η βιαιότητα των Οθωμανών σε συνδυασμό με την πολυετή σκλαβιά όπου το άθροισμα αυτών των δύο στην σκέψη του σημαίνει παραλλαγή του DNA. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που υποστηρίζουν την ομαλή συμβίωση των δύο λαών , Οθωμανών και Ελλήνων, με μεικτούς γάμους ,χαρές και πανηγύρια, όπου και εκεί το DNA έχει θεωρητικά παραλλαχθεί.

Αλλά τι ισχύει στην πραγματικότητα ιστορικά;

Στην πραγματικότητα τα θρησκευτικά και πολιτειακά δεδομένα της εποχής καταρρίπτουν και πάλι τους παραπάνω μύθους χωρίς να χρειαστεί να μπει κανείς στην προσπάθεια γενετικών πειραματισμών.

Το μιλέτ των «Ρουμ Ορτοντόξ», των Ρωμιών δηλαδή, ήταν ένα μιλέτ κατώτερης κάστας από τους πολίτες της αυτοκρατορίας οι οποίοι ήταν μουσουλμάνοι. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένας Μουσουλμάνος πατέρας δεν θα έδινε ποτέ μα ουδέποτε, όπως είναι και γνωστό ιστορικά, μία κόρη του να την νυμφευθεί ένας χριστιανός κατώτερου μιλέτ, καθώς ήταν άκρως αντίθετο από τα στάνταρ της εποχής. Ουσιαστικά θα ήταν σαν να καταδίκαζε την κόρη του σε κατώτερη θρησκευτική και πολιτειακή κάστα.

Αντίθετα ένας μουσουλμάνος γιός, μπορούσε άνετα να πάρει για γυναίκα του μία ή και παραπάνω ορθόδοξες κόρες, είτε διά της βίας ή και με την θέληση της κόρης και του πατέρα της. Μόνο που σε αυτήν την περίπτωση οι απόγονοι τους, σε καμία των περιπτώσεων, δεν θα θεωρούνταν «ρουμ ορτοντόξ», κατώτερου μιλέτ , αλλά Οθωμανοί μουσουλμάνοι πολίτες.

Εν ολίγης, η μοναδική περίπτωση που οι δύο λαοί θα αναμιγνύονταν, είναι η περίπτωση που οι απόγονοι θα θεωρούνταν Οθωμανοί και ποτέ το αντίθετο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν κάποιος λαός έχει παραλλαγή στο DNA του, αυτός είναι ο σημερινός Τουρκικός λαός και όχι ο Ελληνικός, καθώς νόμιμος απόγονος Οθωμανού γιού με ορθόδοξη κόρη θεωρούνταν Οθωμανός, και νόμιμος απόγονος χριστιανού γιού με μουσουλμάνα κόρη δεν υπήρξε.

Leave a Comment