Share

Μόδα, τσάντα και κοπάνα

Πόσες φορές έχεις ακούσει ότι το κάλο ντύσιμο δείχνει τρόπους ή ότι είναι θέμα πολιτισμού, κουλτούρας και καλού γούστου η κάθε άλλη κουταμάρα που προωθούν διάφορα μπλογκ αντρικού ή γυναικείου ντυσίματος?

Η πραγματικότητα είναι ότι το καλό ντύσιμο είναι άπλα μια υποκειμενικότητα που καταλήγει σε αντικειμενικότητα, δηλαδή ένας “ιός”, ο οποίος καλλιεργείται από ερευνητές μόδιστρους σε εργαστήρια “ατελιέ” και όταν βγει στον κόσμο ψάχνει καινούριους ξενιστές ώστε να επιβιώσει, μολύνοντας τους συνεχώς ώστε να δυναμώσει και να βρει νέους οργανισμούς για να αναπαραχθεί.

Πάντα πρώτοι αρρωσταίνουν οι πιο ασθενείς οργανισμοί, σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι οι γέροι και τα μωρά, καλά εντάξει υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά οι νέοι, ειδικά αυτοί που έχουν υπολείμματα υπερηφανίτιδας, ναρκισίτιδας , ματαιοδοξίτιδας, την οποία δεν αντιμετώπισαν με την κατάλληλη “φαρμακευτική” αγωγή κάποια στιγμή στην ζωή τους και από τότε βρίσκεται μέσα στα κύτταρα τους και καθορίζει την ζωή τους .

Όλοι έχουμε αυτές της αρρώστιες μέσα μας, άλλα δε θα τολμούσα να τις αποκαλέσω και αρετές, ώστε να τις ωραιοποιήσω και να νιώσουμε όλοι τελεία, σούπερ, πάμε να ψωνίσουμε!

Η αλήθεια είναι ότι το καλό γούστο στο ντύσιμο δείχνει την ανάγκη μας, αγάπησε με, υποτάξου σ’ εμένα, θέλω την προσοχή σου, έτσι ώστε ο ασθενής να βρίσκεται σε μία μόνιμη στέρηση, όπου ψάχνει νέο θύμα συνεχώς για να τραφεί, άλλα δεν απελπίζεται, κι ο λόγος είναι επειδή πάντα θα υπάρχουν αυτοί που θα είναι αντίστοιχα στερημένοι, αυτοί που θα θολώσουν τα μάτια τους με την εξωτερική σου εμφάνιση, θα νομίσουν ότι είσαι κάποιος, αυτοί που θα σε θαυμάσουν, είτε με λόγια, είτε με ένα βλέμμα και θα θέλουν να σε κάνουν δικό τους. Κι έτσι χωρίς να το καταλαβαίνουμε, γίνεται ο ένας θύμα του άλλου, όποτε όλοι μένουνε ασθενείς και η ίωση διαιωνίζεται.

Μη με παρεξηγείτε, δε λέω να πάρουμε όλοι τα βουνά, να φοράμε όλη μέρα ένα σεντόνι και σανδάλια σαν Ρωμαίοι συγκλητικοί και να τρώμε ρίζες, άπλα να ξέρουμε και ποιοι είμαστε.

Μη με παρεξηγείτε κι εγώ ένα θύμα είμαι…

Leave a Comment