Share

“Μεγάλη ευκαιρία για ποιόν;”

Η Ελλάδα κατά «άνωθεν» εντολή απέχει από τα τεκταινόμενα  της περιοχής των Βαλκανίων τόσο πολιτισμικά όσο και οικονομικά, οι σχέσεις με τις υπόλοιπες χώρες της χερσονήσου έχουν παγιωθεί σε τουριστικές συναλλαγές χωρίς άλλες σημαντικές πολιτισμικές ή οικονομικές συνεργασίες. Για να καταλάβουμε το μέγεθος της αποχής, η χώρα μας είναι η πλουσιότερη χώρα των Βαλκανίων με τεράστια διαφορά, ακόμα και μέσα στην κρίση με ελάχιστη οικονομική επιρροή στις υπόλοιπες χώρες αν εξαιρέσουμε τα Σκόπια.

Ένα απλό παράδειγμα του οικονομικού μεγέθους είναι ότι η Κύπρος, με πολύ λιγότερο πληθυσμό από τα Σκόπια, έχει μεγαλύτερο ΑΕΠ, όσο για την χώρα μας τα μεγέθη είναι ιλιγγιώδη ακόμα και εν καιρό κρίσης, Βουλγαρία, Αλβανία, Σκόπια, Μαυροβούνιο και Βοσνία έχουν 136 δις ΑΕΠ μαζί συνολικά το 2017, ενώ η χώρα έχει 195 δις μόνη της. Με κατά κεφαλήν εισόδημα η χώρα να βρίσκεται στα 18000 δολάρια και την επόμενη αμέσως χώρα να είναι η Βουλγαρία με 7000. Το αναφέρω αυτό για να καταλάβουμε την ακατανόητη δουλικότητα εκ μέρους των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στο κράτος των Σκοπίων.

Δεν εξηγείται με καμία θεωρία για ποιόν λόγο η Ελλάδα θα δεχθεί μία άκρως επικίνδυνη ονομασία των Σκοπίων, και λέω επικίνδυνη διότι τα αλυτρωτικά σχέδια σε αυτή την νέα κατάσταση ξεπερνάνε κάθε λογική ειρήνης και ηρεμίας στην περιοχή, την ίδια ώρα που ο μόνος που βιάζεται, και έχει πραγματικά σημαντικό πρόβλημα δεν είναι η χώρα μας αλλά η γειτονική χώρα. Η Ελλάδα έχει πετύχει το 2 στα 2, είναι και πιο ισχυρή αλλά και συγχρόνως δεν την ενδιαφέρει άμεσα πολιτικά το ζήτημα, ενώ τα Σκόπια είναι με την πλάτη στον τοίχο, λόγω της επερχόμενης οικονομικής τους καταστροφής στην περίπτωση που δεν μπουν στην ευρωπαϊκή ένωση και στην συνέχεια στο ευρώ, και ακόμα περισσότερο λόγω του απειλούμενου αφανισμού τους από Αλβανία, Σερβία και Βουλγαρία.

Είναι κατανοητό ότι είναι προς το συμφέρον μας να υπάρχουν τα Σκόπια στην περιοχή μας, ώστε να μην έχουμε μια μεγάλη Αλβανία ή μια μεγάλη Βουλγαρία, αλλά όχι στην περίπτωση που θα απειλούμαστε αλυτρωτικά από αυτά. Γνωρίζοντας ότι βασικός λόγος βιασύνης είναι οι πιέσεις του ΝΑΤΟ προς τα Σκόπια να λύσουν το θέμα της ονομασίας τους, ώστε η ελληνική πλευρά να άρει το βέτο και να εισέλθουν στην διατλαντική συμμαχία, καθώς οι ΗΠΑ θέλουν διακαώς να εκμεταλλευτούν το έδαφος και να ασφαλίσουν κάθε πιθανότητα γεωστρατηγικής εισβολής της Ρωσίας στην περιοχή.

Εν πάση περιπτώση είναι καθαρά ένα θέμα που θα έπρεπε να ανησυχεί την γείτονα χώρα και όχι την Ελλάδα, και για αυτό σύμφωνα με όλες της αναλύσεις επιστημόνων η κατάληξη παραμένει η ιδιά: «Ποιος ο λόγος να υποκύψει η Ελλάδα στα Σκόπια ενώ θα μπορούσαν τα Σκόπια να δεχθούν μια άλλη ονομασία και να μπουν στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. προς το συμφέρον και την επιβίωσή τους». Η ανεκτικότητα και παραχώρηση των ελληνικών κυβερνήσεων εγείρει πολλά ερωτηματικά σύμφωνα με τα υπάρχουσα δεδομένα και γεγονότα στην περιοχή.

Θα πρέπει επιτέλους όλοι αυτοί που αναφέρουν ότι «είναι μεγάλη ευκαιρία τώρα να λυθεί το θέμα και δεν πρέπει να την χάσουμε», να μας απαντήσουν «μεγάλη ευκαιρία για ποιόν; Για εμάς, για τα Σκόπια ή για τις ΗΠΑ;» Η αλήθεια είναι ότι και για εμάς θα μπορούσε να είναι μεγάλη ευκαιρία, με την προϋπόθεση όμως να μην κάνουμε ούτε δεχθούμε τα παράλογα αιτήματα των Σκοπίων, από την στιγμή που δεν είμαστε εμείς ένα βήμα πριν την καταστροφή και να τελειώνουμε μια και καλή με το Σκοπιανό, σε οποιοδήποτε άλλο σενάριο τότε απλά εκτελούμε εντολές για μια ακόμη φορά.

Leave a Comment