Share

Καταδίκη και πολιτική ορθότητα

“Καταδικάζουμε την βία” ή μάλλον να το πούμε πιο ποιοτικά “καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε πράξη βίας”. Ωραία, πολύ καλύτερα τώρα, νομίζω ότι τώρα μπορώ να μπω στο θέμα του άρθρου. Και κάπως έτσι η πολιτική ορθότητα μας απαγόρεψε να σκεφτόμαστε, και ασφαλώς να μιλάμε, και λέω μας απαγόρεψε γιατί πραγματικά αν τολμήσεις να προσπαθήσεις να εξηγήσεις, να ερμηνεύσεις τους και να κατανοήσεις του λόγους που οδηγούν μια κοινωνία στην βιαιοπραγία, αυτόματα στο μυαλό του πολιτικά ορθού την δικαιολογείς.

Τα παραδείγματα πολλά στην σημερινή πραγματικότητα της Ελλάδας. Θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα το πρόσφατο γεγονός στην Θεσσαλονίκη με τον Δήμαρχο Μπουτάρη. Όποιος τολμήσει να πει “Ο Μπουτάρης προκάλεσε με τις δηλώσεις του, ήταν κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο”, την ίδια στιγμή ο νεοφιλελέ ακούει “Καλά να πάθει και κρίμα που δεν πέθανε”. Υπάρχει ένα σοβαρό μπέρδεμα στο μυαλό του νεοφιλελέ μεταξύ της ερμηνείας της βίας και της καταδίκης της. Παραδοσιακές εκφράσεις της συλλογικής μας ταυτότητας, όπως “έπαιζες με την φωτιά”, “όπως έστρωσες θα κοιμηθείς”, “τα ήθελες και τα έπαθες”, στο μυαλό του νεοφιλελέ είναι φασισμός. Διότι δεν έπαιξες, δεν έστρωσες, δεν ήθελες άρα δεν υπάρχει λογική σε αυτό που έπαθες. Δηλαδή να λώλα ένα μήλο, ο αστυνομικός είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι.

Εν ολίγης στην κουλτούρα της πολιτικής ορθότητας, η οποιαδήποτε εξήγηση απενεχοποιεί την πράξη. Την ίδια ώρα στις αίθουσες κοινωνιολογίας και ψυχολογίας στα πανεπιστήμια απανταχού της υφηλίου σκίζουν τα πτυχία τους και πιάνουν το μυστρί και το καλέμι και βγαίνουν για μεροκάματο. Σκέψου να πεις σε έναν ψυχολόγο επιστήμονα ότι δεν μπορεί να ερμηνεύσει τα γεγονότα που οδήγησαν τον ασθενή του στην τάδε ψυχική κατάσταση, ή πόσο μάλλον έναν κοινωνιολόγο ότι απαγορεύεται να επεξεργαστεί τις διάφορες εκφάνσεις της κοινωνίας οι οποίες εμπεριέχουν βία ώστε να τις ερμηνεύσει για να βρει λύση, και ότι το μόνο που μπορούν να κάνουν και οι δύο είναι να τις καταδικάσουν.

Και να μην το πάμε βαθιά. Στο μυαλό του πολιτικά ορθού νεοφιλελέ φίλου ή πολιτικού και δημοσιογράφου μας, όταν ξεσπάει μια φωτιά σε ένα σπίτι, η πυροσβεστική σβήνει την φωτιά και φεύγει χωρίς να εξετάσει τίποτα. Και αν κάποιος τολμήσει να ρωτήσει “πως έπιασε φωτιά, ρε παιδιά;” τότε αυτός είναι πυρολάτρης. Και βέβαια η απάντηση είναι πάντα : “Καταδικάζουμε οποιαδήποτε φωτιά και κάθε πράξη εμπρησμού”.

Η απόλυτη πλύση εγκεφάλου είναι με μαεστρικό τρόπο να καταφέρει κάποιος να σου απαγορέψει σκέφτεσαι. Χωρίς δικτατορίες, χωρίς απειλές παρά μόνο με μια «ευαίσθητή» ιδεολογία, να σου κόψει την όποια σκέψη πέρα από τα σύνορα της δικής του πολιτικής ορθότητας. Με σκληρούς χαρακτηρισμούς όπως φασίστα, την καραμέλα της δεκαετίας, να σε απομονώνουν και να σε τρομοκρατούν διανοητικά ώστε να μην αμφισβητήσεις τις πολιτικές τους επιδιώξεις.

Και επαναλαμβάνω “ΕΙΜΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ”, αλλά και αυτό βία είναι…

 

Leave a Comment