Share

«Καλύτερα να τουρκέψουμε παρά να φραγκέψουμε».

Πολλά τα γεγονότα της Πόλης, δε θα σταθώ σε όλα, θα ήθελα όμως να σταθώ σε κάποια που έχουν να κάνουν με το σήμερα. Πολλοί ιστορικοί έγραψαν για το δράμα της Πόλης, για τα γεγονότα που άλλαξαν την ιστορία της περιοχής, γεωπολιτικά και γεοστρατηγικά. Εγώ θα ήθελα να σταθώ στα πολιτισμικά.

Γεννάδιος Σχολάριος : Ο Πατριάρχης της «πεσμένης» Πόλης. Ο Γεννάδιος ήταν αυτός που, που γνώριζε ότι η Πόλη δεν θα έπεφτε ποτέ αν δεν είχε πρώτα καταστραφεί και λεηλατηθεί από τους «εταίρους» μας τους Δυτικούς. Γνώριζε πολύ καλά την μανία και την βαρβαρότητα τους, γι’ αυτό και εναντιώθηκε στο κάλεσμα για βοήθεια που έκανε ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στους Φράγκους. Ασφαλώς εναντιώθηκε και θεολογικά στο συλλείτουργο που έκανε ο Αυτοκράτορας μέσα στην Αγία Σοφία. Όπως απέδειξε η ιστορία δικαιώθηκε, καμία βοήθεια δεν έφτασε από τους Φράγκους στην ανατολή, και η Πόλη αφέθηκε στην μοίρα των εταίρων βαρβάρων, να λεηλατηθεί ξανά για τρεις μέρες και τρεις νύχτες όπως έκαναν κάποτε και οι Φράγκοι. Τότε ακούστηκε στον Πόντο το «Ναϊλί εμάς και βάι εμάς, πάρθεν η Ρωμανία!» και την ακολούθησε η περίφημη φράση του Γενναδίου : «Καλύτερα να τουρκέψουμε παρά να φραγκέψουμε».

Ο Μωάμεθ ο πορθητής τον έφερε πίσω από την εξορία και τον όρισε πατριάρχη και ηγέτη του μιλέτ των ρωμιών. Έτσι εξασφάλιζε ότι οι Ρωμιοί δεν θα ξαναζητήσουν βοήθεια από την δύση και θα αποκόψουν κάθε σχέση με τον «έτερο» χριστιανικό κόσμο της δύσης. Και έτσι σήμερα μπορούμε να λέμε, «Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο».

Την περίφημη ρήση του Γεννάδιου την είδαμε να επαληθεύεται ιστορικά από την επόμενη κιόλας μέρα την καταλήψεως της Πόλης. Οι απανταχού ρωμιοί έκαναν περίπου 80 επαναστάσεις πριν έλθει το απελευθερωτικό 1821, και όλες πνίχτηκαν στο αίμα με καμία βοήθεια από τους δυτικούς «φίλους μας». Μάλιστα πολλές φορές έβαλαν και αυτοί το χεράκι τους. Επίσης πάντα το αντίδωρο της βοήθειας τους ήταν να προσκυνήσουν οι ρωμιοί την Παπική τιάρα, αλλιώς βοήθεια δεν θα έβλεπαν από τους «χριστιανούς» δυτικούς. Αυτό το είδαμε στα Επτάνησα, οι εξορίες, οι δολοφονίες, οι δημεύσεις περιουσιών, οι φυλακίσεις και οι βασανισμοί των ρωμιών που αρνιόντουσαν να προσκυνήσουν των Πάπα, έδιναν και έπαιρναν από τους πολιτισμένους και διαφωτισθέντες δυτικούς.

Άφησαν την ανατολική και βαλκανική Ευρώπη να είναι το λεηλατημένο προπύργιο τους απέναντι στην μανία των Οθωμανών, και μόνο όταν έφτασαν έξω από την Βιέννη θυμήθηκαν τον «καημένο» των Ρωμιό. Όταν κατάλαβαν ότι το Ισλάμ δεν σταματάει στα Βαλκάνια, τότε έγιναν φιλέλληνες. Φιλέλληνες με μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες όμως. Κυνήγησαν ότι ρωμαίικο υπήρχε, έστειλαν τους επιτρόπους τους, τους βασιλιάδες τους, τους πράκτορές τους, τα κόμματα τους, τους πρέσβεις τους, και γενικά όλοι την «ακαθαρσία της Ευρώπης» που λέει και ο Μακρυγιάννης.

Και για μια ακόμη φορά επαληθεύτηκε ο Γεννάδιος. Κάποιοι τoν θεώρησαν προφήτη, αλλά δεν ήταν. Πολύ απλά ο Γεννάδιος γνώριζε την τότε ιστορία και τον πολιτισμό των Φράγκων, και σε σύγκριση με τους Οθωμανούς κατάλαβε ότι με τους Φράγκους δεν θα έμενε Ελλάδα.

Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα, μια Ελλάδα λεηλατημένη για μια ακόμη φορά από τους «διαφωτιστές». Πτωχευμένη και χωρίς καμία ελπίδα, παρά μόνο αν υποκύψει σε ότι πουν οι «εταίροι» μας. Δώσε γη και ύδωρ, δώσε δημόσιο πλούτο, δώσε πηγές, δώσε χρήμα, σπίτια, επιχειρήσεις, γίνει υπάλληλος μου, και για μια ακόμη φορά γίνε το προπύργιό μου απέναντι στην επέλαση των ορδών των μεταναστών. Και το σενάριο ξαναγράφεται, σήμερα δεν έχεις απέναντι Οθωμανό αλλά Τούρκο (όχι Γιάννης, Γιαννάκης), ο οποίος περιμένει την κατάλληλη στιγμή, όπως έγινε με Κύπρο, με Σμύρνη με Πόντο για να λεηλατήσει και να κατακτήσει πάλι. Όπως γίνεται και τώρα στην Αφρίν άλλωστε.

Leave a Comment