Share

Η θρησκοληπτική αμφισβήτηση της κανονικότητας.

Η φυσιολογία του ανθρώπου ερευνείται καθημερινά, κάθε λεπτό σε πολλά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα σε όλο τον κόσμο. Διάφορες έρευνες αποδεικνύουν ή ακόμα και αναιρούν προηγούμενες οδηγώντας την εξέλιξη του είδους και την στάση του απέναντι στο γεγονός «τι είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος». Φυσικά δε θα πρέπει ποτέ να παίρνουμε ως πανάκια μια έρευνα αλλά το σύνολο των ερευνών που γίνονται, αλλιώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γίνουμε θύματα μιας ιδιοτελούς πολιτικής ατζέντας.

Η επιστημονικότητα πάνω στην φυσιολογία είναι η μόνη πραγματικότητα στην οποία μπορούμε να ερευνήσουμε την κανονικότητα της, σίγουρα υπάρχουν και τα ρεύματα της φιλοσοφίας και της θρησκευτικής ιδεολογίας αλλά αυτά τοποθετούνται πάντα σε προσωπικό επίπεδο και δε μπορούν να διατελέσουν απόδειξη για οτιδήποτε ,απλά δημιουργούν μια στάση ζωής που ορίζει εμάς και τους ομόπιστους μας και δε θα πρέπει σε καμία περίπτωση να ορίζει κάποιον άλλον.

Σίγουρα σε μια συζήτηση μπορούν να χρησιμοποιηθούν η φιλοσοφία και η θρησκευτική ιδεολογία σαν κοινωνική σταθερά ή ως εργαλείο ερμηνείας της κοινωνίας, αλλά δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ως παγκόσμιες αλήθειες. Ο λόγος είναι ότι η φιλοσοφία βρίσκεται στον χώρο των ιδεών και θρησκεία στο χώρο του άκτιστου, και καμία από τις δυο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πραγματικότητα απέναντι στην επιστημονικότατα που βρίσκεται στον χώρο του υπαρκτού.

Παράδειγμα απλό θα μπορούσε να είναι αυτό, στην υπόθεση μιας έρευνας ή ακόμα και συζήτησης για το θέμα της ομοφυλίας αν ο ‘χ’ παράγοντας υποστηρίξει την κανονικότητα του γεγονότος, τοποθετούμενος επιστημονικά στο γεγονός,  σύμφωνα με τις έρευνες κάποιων πανεπιστημίων, και από την άλλη ο ‘ψ’ παράγοντας επιχειρηματολογήσει θρησκευτικά πχ «ο Θεός είπε ότι είναι λάθος», τότε αυτόματα διακόπτεται οποιαδήποτε επαφή συζήτησης, διότι ο ‘χ’ χρησιμοποιεί την επιστημονική πραγματικότητα και ο ‘ψ’ τον κόσμο των ιδεών ή του άκτιστου.

Αλλά το ίδιο παράδειγμα μπορεί να ισχύσει και αντίθετα, παράδειγμα αν ‘χ’ παράγοντας υποστηρίξει πάλι την κανονικότητα του παραπάνω γεγονότος της ομοφυλίας, αλλά αυτή την φορά αμφισβητώντας την επιστημονική φυσιολογία, με επιχείρημα ότι αυτή η φυσιολογία προέρχεται από την ίδια την κανονικότητα της παραδοσιακά διαστρεβλωμένης ή πατριαρχικής  κοινωνίας, δηλαδή από την στιγμή που η επιστήμη και οι επιστήμονες προέρχονται από αυτήν την κοινωνία που παραδοσιακά, φιλοσοφικά και θρησκευτικά θεωρεί «λάθος την ομοφυλία» άρα συμπερασματικά είναι απόλυτα “φυσιολογικό” να είναι ανίκανοι να αποδείξουν οτιδήποτε θα διαφέρει από αυτή την σταθερά. Οπότε ο ‘ψ’ παράγοντας αυτόματα αφοπλίζεται από επιχειρήματα επιστημονικής και φιλοσοφικής κανονικότητας από την στιγμή που αμφισβητείται απαρχής η ίδια η υπαρξιακή οντότητα της επιστήμης και της κοινωνίας.

Σε αυτό το επίπεδο η φιλοσοφία απόκτα χροιά θρησκοληψίας, δηλαδή χωρίς καμία επιστημονική απόδειξη κάποιος θα δεχθεί αλλά και θα ευαγγελίσει ένα γεγονός που η επιστήμη δεν το έχει αποδείξει. Τοποθετείτε σύμφωνα με τα πιστεύω του  και την πνευματική του κατάσταση, και οτιδήποτε εναντιώνεται σε αυτήν την ιδεολογική του στάση, φιλοσοφικό ή επιστημονικό ,αυτόματα προέρχεται από την διαστρεβλωμένη κοινωνική πραγματικότητα ,που προσωπικά αυτός με κάποιο τρόπο έχει ξεπεράσει, αρά θεωρείται λάθος εξ’ αρχής, και ο ίδιος ομοιάζει με έναν κοινό κατηχητή, παρά με κάποιον φιλοσοφικό ερευνητή.

Οποιαδήποτε άποψη επιστημονική, φιλοσοφική ή θρησκευτική όταν θεωρείται πανάκια έχει θρησκευτική χροιά και θρησκοληψία. Η επιστήμη και η κοινωνία έχει αποδείξει ότι έχει την δύναμη και τις άμυνες να αυτοαναιρεθεί και να τοποθετηθεί εκ νέου απέναντι στην πραγματικότητα, δεν το έχει κάνει λίγες φόρες στην ιστορία ,δυστυχώς όποτε υπήρξε ατζέντα ή θρησκοληψία θρηνήσαμε την ανθρωπότητα, βλ. ιερή εξέταση , Ισλάμ, κομμουνισμός, άρειες φυλές κτλ. Γεγονότα που μας πήγαν πίσω σαν ανθρωπότητα λόγο παραγκωνισμού της επιστημονικότητας και εξύμνησεις της εκάστοτε ιδεολογικής πανάκιας.

Leave a Comment