Share

Η βία φέρνει βία.

Κλισέ; Να ξεκινήσω αλλιώς; Βασικά ότι και να πει κανείς οι “καρατιές” θα πέφτουν εις τους αιώνας των αιώνων αμήν. Προσωπικά για μια ακόμη φορά “χέστηκα” όπως λέει και ένας φίλος μου αλκοολικός για το τι λένε πολιτικοί και δημοσιογράφοι για το γεγονός με τον Μπουτάρ Πασά. Και λέω “χέστηκα” διότι οι μεν πολιτικοί το λένε πολιτικά και οι δε δημοσιογράφοι το λένε …πολιτικά, τι νομίζατε; ότι θα έλεγα κάτι άλλο;

Έτσι κι αλλιώς στο Γιουνανιστάν υπάρχει καλή βία και κακή βία, ανάλογα σε ποιο χρώμα ανήκεις. Για αυτό και δεν θα ασχοληθώ με την “πολιτική ορθότητα” τους. Αλλά θα ασχοληθώ με εμάς και θα ξεκινήσω με μία ερώτηση :

“Γιατί τσιμπάτε ρε παιδιά;”

Και απευθύνομαι σε αυτούς που έτρεξαν να υπερασπιστούν τους θύτες. Τάχα τι απολαύσατε, δυο χλέπες και τρεις σφαλιάρες, όπου τα μισά τα έφαγε η ασφάλεια;
Μήπως θα αλλάξει κάτι; Ή μήπως αυτό δεν θα γυρίσει μπούμερανγκ και σε αυτούς τους κακομοίρηδες αλλά και στο σύνολο της κοινωνίας; Δεν αλλάζουν τα πράγματα έτσι και το έχουμε ζήσει στο πετσί μας αυτό.

Την ίδια ερώτηση βέβαια θα κάνω και στου υπερασπιστές του Πασά. “Ότι και να έχει κάνει η βία δεν είναι ο σωστός τρόπος”. Έλα ρε κουλτούρα, που ήσουνα και χάθηκες; Δηλαδή τώρα την είδες την βία; Ούτε πιο πριν; Ούτε πιο μετά. Με σφαλιαρόμετρο ή με χλεπόμετρο την μετράς;

Τέλος πάντων, το πρόβλημα στο Γιουνανιστάν είναι ότι όλοι δέρνουν επειδή έχουν δίκιο. Όταν βρω έναν που να έχει άδικο θα του φιλήσω τα πόδια.

Στο Γιουνανιστάν αδερφέ μου άμα πεις “Ζήτω ο Κεμάλ” σε κάνουν δήμαρχο, κι άμα πεις ζήτω ο Στάλιν, ο Χίτλερ και ο Φιντέλ σε βάζουν στην βουλή. Και μετά κλαίνε και βρίζουν οι γκιαούρηδες και βγαίνουν για πορείες περιμένοντας τις δημοκρατικές γκλοπιές και τα ουμανιστικά δακρυγόνα να τους υπενθυμίσουν το πολιτισμικό κενό νυν και αεί.

Στο Γιουνανιστάν άμα βρίσεις την ιστορία, ατιμάσεις τους προγόνους σου και βλασφημήσεις θα σε κάνουν βασιλιά. Έτσι θα νιώθουν όλοι προοδευτικοί και αναπαυμένοι, με λίγο μαλόξ βέβαια και κάνα δυο γάζες, με απλωμένο το χέρι για έρανο και δανεικά, αλλά μέσα στην κουλτούρα ρε παιδί μου, μη μας περάσουν και βλάχους, να φαίνεται ότι έχουμε ανοίξει και μια Πάπυρους Λαρούς Κωστοπουλάνικα.

Στο Γιουνανιστάν έχει σουρβάϊβουρ, πάουερ οφ λάβ και γκείμ οφ λαβ, και γενικά όλα τα σου ‘πα μου πες πάνελ με όλη την ποιότητα πρωί – βράδυ για να ανεβαίνουμε πνευματικά. Γιατί ο τρόμος του γκιαούρη είναι μην μείνει πίσω. Μην χάσει τα πολιτισμένα επεισόδια της δύσης και μείνει μετεξεταστέος.

Είμαστε στο 2018 και έχουμε στην βουλή υμνητές του Στάλιν και του Χίτλερ, και μας φάνηκε τριτοκοσμικό το περιστατικό με τον Κυρ-Γιάννη. Για να μην μιλήσω για το δήθεν δημοκρατικό τόξο που βρωμάει βία, απειλή, φόνους, σκάνδαλα, υποκρισία, και με την πρώτη ευκαιρία μας κάνει το ανθρωπιστικό διδάσκαλο και τοποτηρητή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Δηλαδή τι περιμένατε…Σοκάρομαι που σοκάρεστε.

Leave a Comment