Share

«…δώσω υμίν άρχοντας κατά τας καρδίας υμών».

Τις τελευταίες μέρες γίνεται μεγάλος λόγος για τα νέα θρησκευτικά που διδάσκονται στα σχολεία με εντολή του υπουργείου παιδείας. Μέτα από συνεχείς συζητήσεις μεταξύ των αρμόδιων στο υπουργείο και την ιερά σύνοδο ,και αρκετά παράδοξα, κατέληξαν σε αυτό το βιβλίο στο οποίο σύμφωνα με το υπουργείο διευρύνεται η γνώση των νέων παιδιών απέναντι στο άγνωστο και έτσι γίνεται ακόμα ένα βήμα απέναντι στον ρατσισμό ,την μισαλλοδοξία και τον φόβο του διαφορετικού.

Βέβαια όλο αυτό ξεκίνησε αμέτρητες αντιδράσεις από απλούς πολίτες και μέσα μαζικής ενημέρωσης , όπου διαμαρτυρόντουσαν  κυρίως για την είσοδο άλλων θρησκειών , όπως ισλάμ και ινδουισμού σε πολύ μικρές σχολικές τάξεις όπως τρίτης δημοτικού. Αλλά και εν συνεχεία για την μη ορθή απόδοση του  χριστιανικού πνεύματος και επίσης για την μεθοδευμένη οικουμενιστική χροιά περί των θρησκευμάτων που προσπαθεί να επιφέρει ως μάθημα, όπως επίσης και ειδικοί  θεολόγοι, ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι με διάφορες εισηγήσεις και ημερίδες ενημέρωναν για τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν με τον συγκεκριμένο τρόπο εκμάθησης των νέων από τα νέα εγχειρίδια.

Καταρχήν να πω ότι συμφωνώ απόλυτα με τις διαμαρτυρίες, όλα όσα λένε κάποιοι ιεράρχες ,όχι όλοι, με βρίσκουν επί των πλείστων σύμφωνο εκτός από κάποιες υπερβολές αλλά και πάλι δεν είμαι ειδικός για να επιμείνω. Η ένστασή μου είναι περισσότερο με την στάση λαού και κλήρου. Ένας λαός που ,σαν σήμερα, πριν δύο χρόνια έβλεπε τα κανάλια να του λένε ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι ξανά κυβέρνηση με την ψήφο του. Δηλαδή ένας λαός που γνώριζε τις αναθεωριτικές διαθέσεις αυτών των ανθρώπων και την μετανεωτερικότητα που του διακατέχει, αλλά πάλι τους έδωσε το δικαίωμα να ηγηθούν αυτής της χώρας.

Κανένας από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είπε ψέματα για οτιδήποτε ένιωθε αντίθετο σε σχέση με την εκκλησία και την ορθοδοξία, ούτε ιδεολογικά, όπου σε κάθε ευκαιρία έλεγαν την διαφωνία και αντιπάθεια τους απέναντι σε οτιδήποτε εκκλησιαστικό , αλλά ούτε και πρακτικά , όπου από την ώρα που έγιναν κυβέρνηση έχουν περάσει διάφορους νόμους αντίθετους από το Ευαγγέλιο ώστε έμμεσα πια να είναι εκτός νόμου. Και φυσικά με τελικό σκοπού ,που και οι ίδιοι λένε, την συνταγματική αναθεώρηση και των διαχωρισμό .

Και εν συνεχεία με τον κλήρο, ο οποίος συνεχίζει να έχει αυτήν την διαλλακτική στάση απέναντι στους πολιτικούς ,με μία ψεύτικη ευγένεια απέναντι σε ανθρώπους που έχουν ξεκαθαρίσει την στάση τους απέναντι σε οτιδήποτε εκκλησιαστικό ,με δικαιολογία ότι ο λαός τους επέλεξε και ότι ο Λόγος του Θεού δεν διώχνει κανέναν. Άποψη μου είναι ότι δεν μπορείς να διώξεις κάποιον που προ πολλού έχει φύγει, και λαός και πολιτικοί αλλά δυστυχώς και κλήρος. Και πάλι όχι όλοι, αλλά κάποιοι, και από ότι φαίνεται αυτόι οι κάποιοι είναι ικανοί να κάνουν αυτό που θέλουν.

Είναι ικανοί να εισάγουν έναν νόμου όπου μόνο τα παιδιά των χριστιανών θα είναι υποχρεωμένα να διδάσκονται αυτόν τον πονοκέφαλο που ονομάζουν θρησκευτικά, καθώς αλλόθρησκοι και αιρετικοί έχουν το δικαίωμα απαλλαγείς από το μάθημα. Μην με παρεξηγείτε, δεν θεώρησα ποτέ μου ότι τα  παλιά εγχειρίδια των θρησκευτικών ήταν καλά ή ο τρόπος που διδάσκονταν, αλλά αντί να φτιάξουμε τα κακώς κείμενου αυτού το υ μαθήματος λαός και κλήρος κάναμε ότι χειρότερο μπορούσε να γίνει.

Και αυτό μας επαναφέρει στο ρητό : «δώσω υμίν άρχοντας κατά τας καρδίας υμών»

Leave a Comment