Share

Δε χρειάζεται καμία Τουρκία, καταστρεφόμαστε και μόνοι μας.

Η πολιτική εξουσία σήμερα δείχνει το πιο σκληρό και ανάλγητο πρόσωπο της απέναντι στις αγωνίες του λαού της. Μέσα σε ένα κυκεώνα από εθνικά προβλήματα η εξουσία για μια ακόμη φορά δείχνει το ποσό μακριά βρίσκεται από το συναίσθημα του λαού και το ποσό κοντά στα προσωπικά της συμφέροντα.

Από που να ξεκινήσει κανείς, από την οικονομία, που οι πολιτικοί μας άρχοντες μπαίνουν σε έναν αδιέξοδο διάλογο από το ποιος θα κατασπαράξει την Ελλάδα καλύτερα, από την σκανδαλολογία, που για μια ακόμη φορά κατηγορεί ο ένας τον άλλο για το ποιος έβλαψε παραπάνω την χώρα, από τον πολιτισμό, που καταβάλετε κάθε προσπάθεια από όλα τα έδρανα τις βουλής να ξεριζωθεί κάθε πανανθρώπινη αξία που έχει πραγματοποιήσει αυτός ο τόπος, έθνος , θρησκεία, παιδεία, οικογένεια, δημοκρατία. Και όλα αυτά ,την ιδιά ώρα που οι γείτονες μας, από κάθε μεριά ζητούν με την βία ή με πολιτικά τερτίπια να κατασπαράξουν όνομα , ιστορία και εδάφη.

Την ώρα της αρπαγής των ιμίων, και της απαγωγής των Ελλήνων στρατιωτών από ελληνικά εδάφη, η πολιτική εξουσία για μια ακόμη φορά προάγει τον πολιτισμό της ατομικότητας. Αυτό που εκφράζει η ιδεολογία που τους τρέφει εδώ και χρονιά, «ότι φάμε και ότι πιούμε» και να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Την φοβική ανικανότητα, ανετοιμότητα, εξουσιαστική πλεονεξία και εγωκεντρική τους ιδεολογία την ονομάζουν «κοινό καλό» που πρέπει να το προάγουν με νηφαλιότητα και ψυχραιμία.

Ψυχραιμία και νηφαλιότητα δείχνεις σε ένα κράτος που συμμερίζεται αυτές τις έννοιες και αξίες, όχι σε ένα κράτος που σου παίρνει με το έτσι θέλω την μισή Κύπρο, 2 βραχονησίδες και απαγάγει  δυο νέους στρατιωτικούς σου. Ένας λαός που δείχνει την πολιτική πυγμή του με πολεμικές πρακτικές δεν τον αναγάγεις σε πολιτισμένο συνομιλητή αλλά σε βάρβαρη απειλή. Δυστυχώς, εν έτη 2018, απέναντι στις βαρβαρικές πρακτικές της Τουρκίας  χρησιμοποιούμε ορολογίες όπως ΟΗΕ και διεθνείς συνθήκες που η Τουρκία δεν παραδέχεται, ΝΑΤΟ το οποίο δείχνει ξεκάθαρα τις απελθούσες διαθέσεις της, και Ευρωπαϊκή πορεία την οποία έχει απωλέσει εδώ και 15 χρόνια. Και όλο αυτό να το βαπτίζεις ειρηνική και ψύχραιμη προσέγγιση των γεγονότων.

Η Τουρκιά είναι μια χωρά που καταλαβαίνει μόνο από δύναμη, κι ας δείχνει ο μεγαλομανής Ερνταγάν ότι δεν καταλαβαίνει από συσχετισμούς. Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι όχι πολιτισμικά αλλά λόγο γεωγραφικών συγκυριών να είμαστε ένα κράτος στρατιωτικά έτοιμο, όχι πολεμοχαρή, αλλά οργανωμένο και εξοπλισμένο ώστε να μην γίνεται υποχείριο του κάθε τυχοδιωκτισμού. Και φτάνοντας στο σήμερα δυστυχώς είμαστε απολύτως ανακόλουθοι των αναγκών της σημερινής αλλά και ιστορικής πραγματικότητας. Είμαστε μια χωρά που έχει αποδεκατίσει πνευματικά τον λαό της, έχει αποδυναμώσει τον στρατό της, και έχει μηδενίσει πολιτισμικά τον κάθε θεσμό της που την ένωνε σαν κοινωνία.

Έχουμε εισάγει την πολιτισμική ιδεολογία και την εξωτερική πολιτική της Σουηδίας η οποία έχει γείτονες τους υπόλοιπους Σκανδιναβικούς λαούς, ενώ είμαστε γείτονες με τους Τούρκους και συγχρόνως τα σύνορα της Ευρώπης απέναντι στην μεσαιωνική μέση ανατολή. Μπορεί εμείς να θέλουμε μια πολιτισμένη γειτνίαση αλλά πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι οι γείτονες μας δεν το θέλουν, είτε αυτό λέγεται Τουρκιά, Αλβανία ή Σκοπιά. Η πολιτική εξουσία θα πρέπει να συγχρονιστεί με τα γεγονότα και να ξεφύγει από τα ευχολόγια. Για να σταματήσει όμως αυτό θα πρέπει πρώτα ο ελληνικός λαός να ξυπνήσει από τα συμπλεγματικά σύνδρομα, να αναζητήσει τους θεσμούς που δημιούργησαν την συλλογική του ταυτότητα ως έθνος και να πάψει να πιθηκίζει ιδεολογίες άκαιρες και κυρίως άκρως επικίνδυνες για την πραγματικότητα του.

Η Ελλάδα δεν είναι Σουηδία ούτε γεωγραφικά, ούτε πολιτισμικά, ούτε οικονομικά και καλά θα κάνουμε λαός και εξουσία να το καταλάβουμε πριν να είναι αργά.

Leave a Comment